Poranne nudności, złe samopoczucie, spóźniająca się miesiączka. Coś jest nie tak. "A może jestem w ciąży?"- zadajesz sobie pytanie i czym prędzej biegniesz do apteki po test, bo twoje nerwy nie wytrzymują. Czerwona kreska tzn. CIĄŻA! Pierwsza myśl, to biec i powiedzieć ojcu tego dziecka, że jest się w ciąży. Sytuacja się komplikuje, gdy nie jesteś z tym, który jest współwinny za spłodzenie tego dziecka. Może albo przyjąć na siebie rolę ojca, albo się jej wyprzecie i nie udzielić ci żadnego wsparcia. Jeśli jednak jest to twój chłopak, z którym jesteś już spory kawałek czasu, twoje obawy są nieco mniejsze, bo istnieje co prawda możliwość, że ucieknie jak najdalej od ciebie, ale jeśli był na tyle odważny, żeby pójść z tobą do łóżka, to niech poczuje się odpowiedzialny do wychowania tego dziecka razem z tobą. Sama się nie zapłodniłaś. A może to była wasza wspólna decyzja? Jeśli tak, to nie masz się o co martwić, bo on będzie cię nosił na rękach i razem z tobą cieszył się, że daliście życie nowemu człowiekowi. We dwójkę łatwiej: wsparcie, podpora i bliskość. A jeśli musisz wychować dziecko sama? Widać facet okazał się dupkiem i nie dorósł do roli ojca. Będzie ci ciężko, ale musisz dać rade, dla maluszka. Może kiedyś zmądrzeje i przypomni sobie, że ma względem ciebie i dziecka pewne zobowiązania. Widzisz teraz, jak ważny jest świadomy wybór partnerów, z którymi współżyjesz. Jeśli zajdziesz w niechcianą ciążę, możesz skończyć sama z dzieckiem bez środków do życia, jeśli to będzie przypadkowy mężczyzna. Gdy wybierzesz odpowiednią osobę, wszystko będzie dobrze i będziesz kolejną osobą, która stworzy rodzinę i wyda na świat swojego potomka.